!!!نه!هیچ خبری نیست

...سعی کرد فراموش کنه و دوباره بخوابه
...کمی خودشو جابجا کرد

بی توجه به صدای خش خش آزار دهنده ی شاخ و برگ درختا؛زوزه ی باد
و ناله های مداوم یکی که انگار دست و پاشو بستن و با ترکه ی آبدار انار به سر و صورتش زدن
...و حالا به یاد اون اون شکنجه ها فقط ناله میکنه؛چشماشو بست

!!!انگار عادت کرده بود
...کم کم پلکاش گرم شدن و نرم نرمک به خواب رفت
!!!و باز همون خواب همیشگی

...حجم باد رو که روی سر و صورتش حس میکرد روحش فراتر از خودش به پرواز در می یومد
!!!چقد این حال و هوا رو دوست داشت...حس لذتبخش زنده بودن؛نفس کشیدن؛آزادی

...جنگل زیر پروبالش هر چند زیبا اما کوچک و حقیر جلوه میکرد...از ارتفاعش کم کرد
!!!نه حقارت جنگل رو میخواست و نه اون دلشوره ی عجیب میذاشت اوج بگیره...اونم توی این هوا

!!!یادش اومد که به قصد شکار پریده بود...پس چشماشو تیز کرد
!!!امیدوار بود هر چه زودتر یه لقمه ی چرب پیدا کنه و بر گرده خونش

((؟؟؟ اه...بگو الان چه وقت پریدن بود )): -
...که چشمش به لونه ی یه پرنده افتاد

((!!!  یه جوجه ی تپل مپل و کوچولو...آخ جون )): -

...پس راهشو به سمت لونه کج کرد

!!!جوجه به خیال اینکه مادرش از شکار بگشته و براش غذا آورده،با دهان باز و منتظر شروع به جیک جیک کرد

از تماشای این صحنه جا خورد...به لونه نزدیکتر شد...

...جوجه که انگار تازه متوجه یه موجود غریبه شده،از ترس به عقب خزید...کمی بیشتر...و ناگهان
!!!از لونه بیرون افتاد

((!!! آووو نه!خدای من!...لعنت به دل گرفتت آسمون )): -

به خودش که اومد به سمت پایین درخت پر زد و با دیدن جسد متلاشی 

(( ...شده ی جوجه

!!!با وحشت از خواب پرید و با تمام وجود جیغ کشید...دور و برشو نگاه کرد...نه!!!خبری نیست

!!!سرشو کرد لای پرهاش...جوجه شو که حس کرد خیالش راحت شد

!!!با خودش فکر کرد لابد یه ویروس جدید افتاده به جونش

!!!شاید!!!ولی باور کن جغد ها هم گاهی عذاب وجدان میگیرن