تبليغاتX
Super stars


Super stars





درد و دل


آثار بجا مانده از دوتا عاشق


نويسندگان


دوستان گلم


موضوعات :


RSS


آمار وبلاگ :

طراح قالب:


لوگوي دوستان


كد جاوا :

با حضور محمدرضا گلزار،حامد كميلي،علی صادقي و... برپا مي‌شود؛
حمايت هنرمندان از كم‌توانان ذهني در جنگ «من و تو و ستاره‌ها»

گروهي از هنرمندان با حضور در جنگ «من و تو و ستاره‌ها» از كم‌توانان ذهني حمايت مي‌كنند. انجمن كم توانان ذهني با همكاري و حمايت مالي آموزشگاه سينمايي صورتگر ماه، جشن بزرگي را با حضور هنرمندان برگزار مي‌كند. محمدرضا گلزار، حامد كميلي، علي صادقي، امير تاجيك و مهدي مقدم از جمله ميهمانان برنامه‌اي هستند كه با نام جنگ «من و تو و ستاره‌ها» درانجمن حمايت از كم توانان ذهني با اجراي «رضا رشيدپور» برپا خواهد شد .هدف از برگزاري اين جشن، حمايت از افراد تحت پوشش انجمن كم توانان ذهني و توسعه فرهنگ سينمايي در شهرستان اعلام شده است. اين جشن درتاريخ 21 تيرماه 1387 دردوسانس 3 الي 5:30 و 6 عصر الي 7:30 عصر درسالن شهيد بابايي قزوين برگزار خواهد شد.


سلام خوبید بچه ها؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

من اصلا خوب نیستم........................

اخه میدونید بهتون گفتم دارم رو اون عکسه کار میکنم

متاسفانه برنامم خراب شد

تازه میخواستم براتون اون عکس بالایی رو کوچیک کنم تا

وبلاگ راحت تر بالا بیاد ولی این

برنامه ی کوفتی خراب شد

فقط میخواستم بگم فعلا منتظر اون عکسه نباشید

یه چیز دیگه اینکه

اصلا از تعداد کامنتا راضی نیستم یعنی چی

میاید اینجا میرید یه کم به خودتون فشار بیارید دوتا دونه کامنت بزارید.

تنبلا

من میرم ولی باز تو بدون همیشه

یادتو از خاطر من فراموش نمیشه

خداحافظی


نويسنده: سهیلا مورخ: یکشنبه شانزدهم تیر 1387 در ساعت: 17:46
|+|

سلام سلام....

وای من اومدم بعد از چند وقت...

خوبید ؟خوشید؟سلومتید؟

چکار میکنید؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

بدون ما خوش میگذره؟؟؟؟؟؟

اهان راستی تولک اقا حامد مبارک باشهههههههه....

تولد این ستاره ی محبوبو اول

 به یارا جونم بعدشم به همه ی

 طرفدارای خوبو سنگین رنگینش تبریک میگم.....

(به اون کلمه دقت کنید سنگینو

رنگین چی همه با هم بگید ببینم متوجه شدید سنگینو رنگین)

اباریکلا

خوب من ایندفعه اومدم  عکس از  رضا جونم براتون بزارم

اول عکس رضا در فیلم دوخواهر که تازه به دستم رسیده...

 

منبع:گروپ اختصاصی محمدرضا گلزار(تو لینکها هستش)

این عکس بالا اورجیناله ولی منتظر کار دست خودم باشید دارم رو این عکس کار میکنم یه باحالشو در بیارم

اخی ببین چقدر باحاله اخه دلتون میاد بگید موی بلند بهش نمیاد.

منظورم با کسایی که اخو اوخ میکننا بهتون برنخوره؟

اخه  میدونید رفته بودم سایت سینمای ما زمانی که اون عکس موبلنیاشو گذاشته بود

کلی اومده بودن نظر داده بودن اه چقدر

 گلزار زشت شدهو نمیدونم من چه احمقی بودم

 که عاشق این شده بودمو

از این جور حرفا جالبیش اینه که بیشترشونم دختر بودن......

این پسرای حسودم که(بعضیاشون سو تفاهم نشه)

وقت گیر اوورده بودن از همین جور

 کامنتا گذاشته بودن خلاصه ما

رفتیم اونجا کلی بهشون چیز گفتیم

 که خودتونو جم کنید اگر گلزار نبود

الان در سینمای ایران تخته شده بود.

خلاصه کلی اعصاب منو بهم ریخته بودن..

یه چیزم بگما این سایت سینمای ما کلا با گلزار لج داره

شیطونه میگه یکی رو بفرستیم هکش کنه تا انقدر

توش وراجی نکنن

بخدا اگر هک بلد بودم هکش میکرم

حیف حیف

میگن خدا میدونه چی رو به کوم بندش بده اینه هاااااااااا

فایده نداره باید این هک کردنو یاد بگیرم

ولی خدایی بعضی از خبراش به درد میخوره

وگرنه این سینمای ما مفت گرونه به گدا بدی قهر میکنه

تکو توک یه خبر درست حسابی اگر بزارن

این عکس کاره خودمه البته یکی از کارای خیلی سادمه زیاد روش کار نکردم

ببخشیدا خیلی سادس...

ولی عیبی نداره من میدونم شما هم میدونید همه جورش خوشگله.....

خوب دیگه سبک بازی بسه

دیگه باید برم

این داداش گیرم گیر داده بیا موهامو اتو بکش

خودم کردم که لعنت بر خودم باد

اگر از همون روز اول براش نمیکشیدم دیگه الان گیر نمیداد انقدر

کارمون شده همین اتو کشی

یه روز باید کج دربیاری موهاشو یه روز باید سیخش کنی

اه بابا صبر کن دارم میام دیگه

اخه بدبختی انقدرم چشاش تیزه که حد نداره

یه ذره براش بد میکشما میگه اینجارو دوباره

بکش

تا پشت سرشم میبینه

اه صب کن دارم میام دیگه اینم وقت گیر اوورده

حالا که من دارم اپ میکنم

خب دیگه من باید برم

بای تا های

سهیلا


نويسنده: سهیلا مورخ: جمعه چهاردهم تیر 1387 در ساعت: 21:18
|+|

 

 

 

     عشق یعنی جز خدا را بی خیال ...    

 

 

      بیا و منتی نه ؛    

      از من چیزی بخواه ...   

   وادار به تکاپویم کن ...    

بگذار به خاطرت دنیا را بگردم ...   

  آسمان را وجب به وجب سیر کنم ... 

    تو بخواه که من به خاطرت جان خویش را نثار کنم ...   

  بخواه که برایت هستی ام را فدا کنم ...       

   

 

 

 

       قبل از اینکه شروع به خوندن کنید ؛  

لطفا تشریفتونو ببرید تو فاز احساسات مبارک   

   و خوندنتون تلفیقی از لحن شعرای  

   سهراب و مریم حیدرزاده  

    و قطعه ی ادبی و شعرنو   

   و نظم و نثر قاطی  

   و خلاصه همه مدلی باشه دیگه ...   

 

 

    

        از گنج من تا عشق شب تاب ...   

 

 

 

   کندوی احساسم هنوز لبریز است از شهد شیرین   

   محبت...  

   مهربانی...  

   دوست داشتن...  

   آه...شب تابکم؛اینجایی؟؟؟  

   *  

   *  

   *  

   شهد کندوی مرا شب تابی می آورد  

      از مهتاب...  

   از ستاره...  

   از دب اکبر حتی...  

      می آویخت خود را به شاخ ماه گاهی... 

   به دریا هم سری میزد...  

      چه سخن ها که نراندست  

   از آن خورشید آبستن؛که بار خویش را  

      بر دریا نهاد و جان سپرد...  

      از آن آغوش باز اقیانوس  

   که دردش را نهان میکرد با سختی  

   و بغل میزد آن طفل گلگون را...  

   و ...  

   گریه های پنهانی دریایی  که عاشق بود...  

   از آنها که به چشم خویش دیده...  

   برای ذره ذره ی شهدی که می آمیخت   

   با عشق ...   

    با غم ...  

   در عین زیبایی ...  

   *  

   *  

   *  

   عکس ماه را برایم بوسه ای آورد  

   آنوقت که پرپر می زد     

   برای آب دریا ...  

  برای سلطان پاکی ها ...  

   روشنایی ها ...   

   *  

   *  

   *  

       او عادت داشت که به یک غمزه   

    عرق شرم گلی را بستاند ...   

       قامت رعنای گل را که خماند    

    می سپرد گلوی نازکش را  

      به تیغ دشنه ی غیرت ...  

     ... که شمیمش تنها   

   کندوی مرا عطر افشاند ...    

 

  *  

  *  

   *   

    آری پاسبان کندوی من؛شب تابی بود   

    بیدار ...  

    هشیار ...   

   چراغش همواره همراهش ...   

   نور می پاشید هر جا ...   

   با خورشید بیگانه ...  

   او عاشق احساس شبانگاهان بود ... 

   *  

    *   

   *  

 

    شب ها در سفر ...  

   می آزمود ...  

   می آموخت ...  

      توشه می آورد ...

 

 

   روزها در کندو   

    تخت پادشاهی را که می گفت می آید به همین زودی ها...  

    آذین می بست ...  

   با شور ... 

   با شعر ...   

   *  

   *  

    *   

 

    می خواند برایش   

   لای لایی های آب و ماه را ...  

    حتی لای لایی های درخت وباد را ...  

    یا نسیم و گونه های دختری دارا؛چو من یارا ...   

   صاحب یک کندو  

   سراسر شور و احساس و فرهمندی ...  

   یک شب تاب  

   پاسبان و شادی آور ...  

   شهد آور؛مهربانی بخش ...   

     آری آن دختر بود دارا ...  

   اما ... 

   تخت شاهی چه؟  

    پادشاهی می بایدش ...  

   شه سواری ...  

      (( کاش می آمد زودتر ...  

   انتظار سخت است ...  

    می دانی ؟   

   .... آه شب تاب ...  ))   

    *   

   *  

   *  

   همان شب پاسبان مهربانی ها ...  

   به قصد شکار ناب ترین احساس دنیا ...   

   پر زد و تا اوج رفت ...  

 تو می دانی ...  

   آری ...  

   بهترین ها بالاترینند ...  

   در عین نزدیکی که می بینیش ...  

  *  

  *  

  *  

   هر چه می رفت قلبش؛آن قلب کوچک   

   گویی قرارش را ز کف می داد ...  

   بیشتر ...  

  هر لحظه افزون تر ...  

  خودش میگفت ...  

  * 

  * 

  * 

   لحظه ای انگار حس کرد  

    باخت ... 

   از دست رفت ...  

   منفجر شد؛پاشید ...  

  قلب مملو از خوشی ها و سر خوشی هایش ترکید ... 

   فریاد زد :   

  (( آه کندو ...  

   برایت زیبا ترین را خواستم ...  

  بهترین ها را ...  

    آی دختر آب و آتش ...  

   ای مهربان ...  

   بی غل و غش ... 

   کندویت ...  

   آن قصر بی مانند ...  

  بی پاسبان شد ...  

   بی شب تاب شد ... ))  

   *  

   *  

   *  

 

    در آن بهبوهه ی بود و نبود ...  

   به ناگه ...  

   صدایی آمد ...  

    طنینی گرم ...  

     طنینی نرم تر از بوسه های  ماهی ...  

   بر جبین بلورآبی دریا ...  

     آری صدایی گوش نواز تر از هیاهوی نسیم ...   

   پر شور تر از نوای گندم زار ...  

  عاشقانه تر از هرم نفس های مادر؛حتی ...  

   *  

  * 

   *  

   صدا آمد ومهربان خواند در گوشم ...  

   (( از ماهتابم ...  

   از چادر شب پولک نشانم ...   

   از آب و باد و زمین و آسمانم ...  

   از عاشقانه های هستی ام ؛زیبا ترانه های گیتی ام ...  

   از همه چیدی ،برداشتی ...  

کاخ کندویت را آراستی ...  

     حال در جستجوی  نام آن بالا نشین   

   آمدی تا اوج؛ آری؟    

  به تو می بخشم کیمیا گوهری از نام هایم   

   که نخواهی یافت هرگزمانند  آن را ...   

     ببر این گنج را و بنه بر تختش ...  

    بس مبارک بادت ...  

   و بدان ای شب تاب که سحر نزدیک است ...   

  و سپاهی در پی ... تشنه ...   

   پس بشتاب ... ))    

 * 

 * 

  *  

   و شب تاب رسید ...  

  از راهی نه چندان دور ...   

     دردانه ای داشت به کف ...  

   تنی زخمی ...    

  دلی پر درد ...   

   و به من هیچ نگفت ...  

   *   

   *  

   *  

   و من از شوق حضور نامش ...  

    غرق در حس خجا لت ... 

 

  و نپرسیدم (( کای شب تاب ...  

  چه کردی ...؟   

   چه دیدی ...؟  

   این تن زخمی ... این از درون سوختن ؟؟  

  آخر چه شد ؟  

   .... زبان بگشا ... ))   

   نام زیبایش را نشاندم بر تخت ...  

  تختی که آیینه وار   

  منعکس می کرد   

  بزم ماهتاب و آب را ...  

   ماه را پای کوبان ...  

   آب را رقصان ...  

     با چه رنجی ساختش اینچنین زیبا و شورانگیز  

   آن شب تاب دور اندیش ...  

    *  

   *  

   *  

   و فراموش شد آن نازنین پاسبان مهربانم ...  

  دریغ از یک تشکر ...  

   خشک و خالی ...  

   *  

   *  

   * 

   همان شب آرام و آهسته ...  

  پس از کرنش به سلطانم ...   

  صدایم کرد ...  

   برایم اندکی شرح ماوقع داد ...   

  تا آنجا که میدانید ...  

  چراغش را به دستم داد و خود خوابید ...   

     و وارث چراغ روشنی بخشش که شد؟  

   من !!!   

    نهادم آن را بر سردر کندو ...   

    *   

   *  

   *  

   آری آن رند شب تاب  

   سه پاسبان ساخت بعد خود ؛ز یک میراث !!!  

  من و کندو ؛با آن چراغ یادگاری ...   

    که ظلمت را ندیدست هرگز ...  

   و روشن می کند دنیا به نور خود ...  

   بسکه دارد مایه و جوهر ...   

   *  

   *  

   *  

   گاه می اندیشم با خود ...  

  (( گنج خود را یافت در جستجوی گنج من ؛شب تاب ... ))  

     آری بهتر است همین باشد که میگویم ...  

    چراغ انگار شنیدست افکارم را ...  

   سوسویی میزند  

   و چشمک باران میکند کندوی پر فروغم را ...    

  

 

   

  پاسخ به ابهامت :  

   (( آن کندو که گفتم ؛قلبم است ...   

   لبریز از حلاوت دوست داشتن ...   

  قلب و کندو ؟؟؟   

   آری؛که کندو عسل دارد ... شهد و شیرنی دارد ...   

  *

   شب تاب که بود ؟ چراغش چه؟  

   نمی دانم ...  

   جزیی از وجودم بود شاید ...  

   محمل اندیشه ام ...  

   نمی دانم ...   

 * 

   و گنجم؛آن شه بالا نشین ؟؟؟    

   بگذار بماند بین من و او و شب تابم ...  

  گرچه می دانی ... 

 

   به گنجم میبالم  

که از اوج آمد برایم ؛به همت شب تاب ... 

    آن شب تاب که     

    چراغش را به کندوی احساسم  آویخت و ...  

   اوج را پسندید ...   

 

* * *  

              

     باز من قلم گرفتم دستم و شروع کردم به نوشتن   

   و حرفای دلم باز شدن داستان ... 

   چکار کنم ؟؟؟ هنرمندم دیگه !!!     

   خواستم کادوی تولدم بهترین باشه ...   

   برای اونی که یکی از بهتریناس ...   

   به همین خاطر اولین هدیه رو از احساسم طلب کردم ...  

  و ذوق و شوقم کادو پیچش کرد ...   

   و تشکر می کنم از عقل و احساسم ؛ جفتشون با هم  

   که توی هدیه شون حرفای قشنگ و قابل تامل زیادی مطرح کردن ...   

   قربونتون برم که جفتتون اژدهایی هستین ...   

    و الحق که خوب جایی اومدین آشیون ساختین ...!!! 

 

   درسته که کم و کاستی داره،یه کمم غم شیرین توشه ...  

   ولی مهم اینه که این هدیه از وجود خودمه که تقدیم وجودش میکنم ...   

  و امیدوارم از من بپذیره ...  

   دوست نداشتم و ندارم که حتی یه خط از احساسات دیگرون قاطی آپ امروزم کنم ...  

   ما چاردهم داریم میریم مسافرت  

   تا دو سه ماه دیگه هم برنمیگردیم ...  

  البته من زورم رو میزنم که این سفر اجباری رو بندازم واسه فرداش ...  

 ...      NLZ 8DTQ 5Rw BLZ

   حالا ببینم چی میشه ...   

    به همین خاطر یکی دو روز زودتر آپ میکنم ...   

   نمی دونم خودش اینا رو می خونه یا نه ؛ ولی خب آرزو میکنم  

  تو این روزا یه سر به وبلاگمون بزنه ...   

     

       

       

     می خواستم برای اولین بار پا رو غرور اژدهاییم بذارم و  

   به چارتا از این طرفدارای جناب کمیلی  

   رو بزنم و از در دوستی در بیام  

  که اسممو یه ده روزی بذارن تو لینکاشون تا شاید یه  

   فرجی بشه و افتخار بدن یه نگام به ما بندازن : 

 ((  تو یه نگا به ما بکن   

  دنیا میشه به ناممون ...  ))

      و خلاصه از سر اجبار یه چند روزی داغ این مصالحه رو  

  رو پیشونیم بنشونم و تحملش کنم ...   

   ( تو رو خدا به خودتون نگیرین ...  مزاح میفرمایم ... )  

   که قربون خدا برم اتفاقی افتاد بسیار قشنگ ...  

  و به موجب این اتفاق صرف نظر نمودیم از افکار پلیدی که   

   دور وبرمون غوطه میخورد ...  

    تازه متن اون نامه ی خفت بار !!! رو هم آماده کرده بودم ؛بدین مضمون :  

       (( اگه فکر میکنی خیلی باحالی ...  

   اگه گمون میکنی آدم خیلی خوبی هستی ...  

   اگه حس میکنی خسیس و تنگ نظر نیستی ...  

  اگه واقعا مهربون و نازنینی ...  

   اگه میخوای مطمئن شم که باحال و خوب و مهربون و نازنینی   

   اصلنم خسیس و تنگ نظر نیستی  

   لطف کن از همین الان به مدت ده روزاسم منو بذار تو لینکات   

   و بعد ده روز پاکش کن ... 

   اینو هم بدون و مطمئن باش  

   که من اسمتو نمیذارم تو لینکام ...   

   حالا اگه میخوای به جفتمون ثابت شه که خیلی ماهی حتما این کاری رو که بهت گفتم بکن ...  

   خب؟؟؟  

  اگه این لطفو کردی؛ خیلی مرسی مهربون ...!!! ))  

    آره دیگه ... !!!  

    که البته گمون نمیکنم ایشون اینقدر بیکار باشن  

   که بخوان به اینهمه وبلاگ سر بزنن ...   

 ؟؟؟     CQTQ DP5 rT7N6 8C C6M 6M Q4TZ CT6 

              TCN4T4 rT7N6 6M TQLZ 6D6M   

        … 8QN CP6PLZ Db5   

    … 45RCM MWT4M7T TCTQLZ         

    !!! … 8rCQ QTCN   

       

       

     

           چقد من سخن میرانم  خدا ...!!!  

 

 

 

    

      

     

     آره ؛   

    امروز یه روز ویژه است ...   

   نمیگم چه روزیه ؛ اما آسمون و زمین فرشته بارونه امروز ...  

     (( حالا اگرم میدونی فکر نکن شق القمر کردی ... ))  

   چارده تیر سال گذشته مصادف بود با ولادت فاطمه بانو (س) ...   

  امسال هم امام محمد باقر(ع) ...  

   اینا همه نشونه است ...  

  نشونه ی پاکی و بی ریایی قلبش ...   

   آهای مهربون...  

   آهای نظر کرده...  

   آهای

   5QCWD 7C7Q

    تولدت مبارک ...!!!  

  دومین کادوتو میدم به یه نیازمند  

   که دعاهای قشنگ نقره ایش ...  

  روونه ی کوله پشتی اعمال سبزت بشه ...   

  شاید ارزش دنیویش زیاد نباشه   

  اما امید که بشه یه لعل بنفش سردر قصر طلات تو بهشت ...   

        

    

    

راستی  

 

    عیدتون مبارک ...

  

   اول رجبم که هستو ...   

  خلاصه عید تو عیده دیگه ...   

  به مناسبت این روز خیلی فرخنده و خیلی مبارک   

   یه کیک خریدم ...  

   خودم تنهایی خوردم ... 

  کیفشم بردم ...  

    به هیشکی هم ندادم ...  

   دلتون سوخت !!!  

  ( آوو...  برخورد بهشون ... )  

   برین واسه خودتون بخرین بخورین کیف کنین به منم ندین ...   

   و مطمئن باشین هر چقدم که تعریف کنین من یکی که دلم نمی سوزه !!!  

    

    

    

   دلم میخواست آهنگ دنیا دیگه مثل تو نداره ی بنیامینو   

   بذارم این تو ...   

   حیف که نشد ...   

   یعنی اصلا پیدا نشد که بخواد بشه ...   

     اگه خدا نظر لطفشو شامل حالم کرد و احیانا  

   آقای کمیلی گوشه چشمی انداختن به این نوشته ها ...  

  خواهش میشه تصور کنن  

  این آهنگه که گفتم ؛ این تو هستو داره میخونه   

   به افتخار خود خود خودش ...   

      و اینکه آقای کمیلی : 

       !!! TM DTd8 4DTQ MW6Q   

    از نظر یه بنده خدایی من بخشیده ام ...  

   چون :  

    … 5CgwE 56MMGZL;6M 6 TQLZ ; CQ4TZ 54 4gwTE  

          

           

          

   ماهی هم ماهیای قدیم ...   

   ببین تو رو خدا ...  

  نه ! نگاشون کن ...  

 

    میگم این سمت راستیه عجیب چشم سفید و دم داره ها !!!  

   باید یه دو تا بزنم پس کلش آدم شه ...  

   این چپکی هم که دیگه روی هر چی آدم سادستو سفید کرده ...   

  یه دو کلومم باید با این صحبت کنم ...  

  خب بسه دیگه !!!اینقد نگاشون نکنین ... لوس میشن ...!!!  

         

             

        

   من که عاشق کارت پستالم ...  

  یه چن تا خوشگلشو گلچین کردم   

   تقدیم اون عالیجناب میکنم  ... 

       

      

      

    رنگشو ببین عشق کن ... 

 

 

 

 

 

 

      چه خوشگله این ...

 

 

 

  

 

    ا ا ا ... اینا رو ببین ...  

   امری باشه ؟؟؟   

   حالا ما گفتیم اینجا عید تو عیده   

   شما دیگه چرا به خودتون میگیرید ؟؟؟ 

 

 

 

 

 

   پاشین ... پاشین برین اینجا معرکه نگیرین ...

 

 

  بدو باباجون ... بچه هاتم ور دار ببر ... 

 

 

 

اوهوی ... مگه با تو نیستم ؟؟؟  میری یا بریونت کنم ؟؟؟ 

 

 

     یا خدا ...!!! یکی اینو بگیره ...!!!

 

 

  نمیرید ؟؟؟  

   خب نرید ...!!!  

  چون روز جشنه هیچی بهتون نمیگما ...!!!  

 

     

 

 

      مسعود شصتچی چی میگفت؟؟؟  

 :  (( به به ... به به ... )) 

 

 

 

 

      

        یه چیزی یادم اومد بگم ؛  

   : (( من که از همون روز اول گفتم یه طرفدار مدل جدیدم ...   

   اگه قرار بود مثل بقیه باشم ، مگه علاف کوچه و خیابون بودم   

      که از سر بیکاری و بی عاری بخوام وب بزنم   

   و از کارای دیگرون کپی  برداری کنم ؛  

  عین اونا حرف بزنم و ... ؟؟؟   

    ولی خب ...  محض گل روی یه بنده خدایی   

     سعی میکنم تو چند سطر باقی مونده  

    یه مقدار مهربونانه حرف برانم   

   که نگین : (( چه جشنی بود این .. ؟؟؟  

دختره ی ...!!!  ))   

   بله ..؟؟؟ 

 

 

 

    الان یهو یه فکری به مغزم خطور کرد ...   

   اینکه با یه دوبالدانسانگ ، از رو الاغ ابلیس بپرم پایین   

   و بزنم فک هر چی نامهربونی و بد دهنیه ، بیارم پایین ...  

   ولی الان که فکرشو میکنم ، میبینم ؛ نه !!!  

   فکرایی که یهویی میان یهو هم میرن ؛  

   در حد همون فکر یهویی بمونه بهتره ...   

    حالا فکر نکنید چقد من قسی القلبم ...   

  نه  بابا ...   من اینقد مهربونم ...  

   سهیلا میدونه ...  

   چوب مهربونیمم زیاد خوردم ...  

    آه ...!!! الان میگن چی ؟؟؟  

    : (( بسکه از مهربونیش چوب خورده ،  

   تو دلش شده کوه عقده ...   

   دیوارم که کوتاهتر پیدا نکرده ؛دق و دلیشو میاد اینتو    

   خالی میکنه ... )) !!!    

    باباجون من ؛اصلا بحث این حرفا نیست ...   

    این شاید یه مدل ریسک باشه از جانب من ...   

   شماهام سعی کنید جنبه ی تغییر و تحول داشته باشید ...  

      چیز جدیدی میاد ، حتی برخلاف سلیقتون ؛   

     مثبت بهش نگا کنید ...               

       عین هم بودن کسالت میاره ها ... !!! 

     البته باید یه چیزی رو بگم ؛ اونم اینه که اگه گاهی به قول شما بددهن میشم    

    روی سخنم با دو سه نفر بخصوصه ...  

   من کاری به طرفدارای متین و سنگین ایشون ندارم ...  

  این دو سه تا بد جوری آتیشیم کردن ...  

 

 

   (( آخه بچه جون ؛ طرفداری طرفدار باش ...   

   اون چه الفاظیه که تو نوشته هات به کار میبری ؟؟؟   

   من یکی که خوندم از خجالت آب شدم و گر گرفتم  ...  

  نمیدونم تو چطو روت شد بنویسی ...   

    تو که اینقد راحت اینا رو مینویسی ،لابد راحتم به زبون میاری دیگه ...   

   وقتی این مدل حرفا رو یه جا مینویسی   

  که حداقل بیس سی نفر میخوننش و برات مهم نیس   

   لابد جلوی هر کسی هم میزنی این حرفا رو دیگه ...   

     نه ؟؟؟  )) 

 

 

    من که اصلا از نوشته هاشون خوشم نیومد  

   خیلی هم بدم اومد    

   حالمم بهم خورد ...   

   من که از همون روز اولی ،یه نیمچه جبهه ای   

   گرفتم ؛ به خاطر همین اشخاص بی حیاست ...   

    که میذاریم پای بچگیشون ...    

    

  

  

  

 

 

    حالا میگم روز به این خوبی ...  

     وبلاگ به این قشنگی ...  

   ( مرسی از سلیقه ی سهیلا ) 

    شمام به این مهربونی ...  

  (( منم که دیگه نیاز به تعریف ندارم ... ))  

   اگه یه موقع حرف بی ربط زدم که خورده تو ذوقتون   

  بر من ببخشایید اندکی از صفای دلتان را   

   و ببخشید مرا ... !!!  

    اگه بخشیدی ؛  

   بفرما اینم یه برش از اون کیکه که گفته بودم   

   خوردم و کیف کردم ...   

   نگه داشته بودم واسه ی شما ... 

 

 

 

    قسمت میکنم شادی هامو با شادی تو ...  

 

 

     خب دیگه ؛   

   بعد کیک خورون و آشتی کنون  

    (که موقتیه ...  )   

   می خوام بگم :   

   (( تولد ...   

      تولد ...   

     تولدش مبارک ... 

 

   تولد ...   

   تولد ...    ))   

 

 

    ا... ؟؟؟  

    همین الان تراوید :   

   (( خوش اومدی به دنیا   

   گل پسر با حیا   

    هنرمندی  

    داناییو   

   با خدا  

   به خدا تکی تو دنیا   

   به خدا تکی تو دنیا ...  )) 

 

      چه میکنه این یارا ...!!!

 

  ریتمش درسته ها ... همون مدلی که من میخونم ،بخونید ...  

  

 

 

    یا فاطمه !!!  چقد حرف راندم من ...    

     برم دیگه ؛ 

    فکر میکنم واسه امسال دیگه بسه ...  

 

     فقط :   

   (( تولدتون هزار هزار بار مبارک ...   

   به اندازه ی تمام عرشیان و فرشیان ...   

    هنرمند چشم و دل پاکی هستید ...   

   و من افتخار میکنم به اینکه طرفدار شمام ...   

   از خدا میخوام همیشه همین جورکه هستید بمونید ...   

   و روز به روز موفق تر و پیروز تر از  روز قبل به صعود خودتون   

  ادامه بدید ...   

   آرزو میکنم جفت دنیاهاتون آباد باشه ...   

     و به هر چی و هر جا که میخواین برسین ...   

   و یه عالمه آرزوی خوب دیگه ... 

 

   امیدوارم که اگر به وبمون سر زدید   

   و نوشته هامو تا به آخر خوندید  

   هر چی گل اینتو هست رو به مناسبت تولدتون از من بپذیرید ...  

    بدونید که خیلی با ا رزش و قابل احترامید ... 

  خدا حفظتون کنه ...   

 

    قلب طلایی ...  

            عشق خدایی ...  

                                         اوج رهایی ...                  

                                               قسمت تو ...     ))    

 

 

     خب دیگه من برم چمدونمو ببندم ... 

 

     میگم یه وقت ناله نفرینم نکنید ...   

   یهو آتیشم خاموش شه ....   

   بالم بشکنه ...  

  دمم نصف شه ها ...  

   به خدا من همش دو ماهه که شدم یه اژدهای بیست ساله ...   

    اول جوونی بی یال و کوپالم نکنید یه موقع ...!!!  

   عوضش دعا کنید سلامت برمو بیام ...    

   واسه بابا بزرگمم دعا کنید بی زحمت ...    

   

 

 

 تا وسط مسطا شهریور ...   

   بای بای ...   

  

 

 

 

       موکوشله : یارا    

 

 

خیلی زشت شد ...   خیلی عذر میخوام ... 

  خدایا منو ببخش ...

 


نويسنده: سهیلا مورخ: چهارشنبه دوازدهم تیر 1387 در ساعت: 17:24
|+|

منتظر آپ بعدی من باشید ...

 

                     موکوشله : اژدها


نويسنده: سهیلا مورخ: دوشنبه دهم تیر 1387 در ساعت: 22:38
|+|

مادر

مادر!

مادر سر چشمه گیتی...

غنچه ای در سبزه زار زیبای طبیعت شکفت و کلمه ی مادر ، در پهنه گلبرگان سرخ آن او که همچون خون مادر است ، بیرون جهید و خود را در آسمان بیکران آبی  سوار بر بال پرنده محبت دید.

آری! به راستی مادر کیست که گیسوانش هم چون گیسوان فرشته طلایی است؟ مادر کیست که زمزمه محبتش لالایی اوست؟

مادر آنست که گهواره چوبین فرزندش را از لابلای صخره ها و از میان آبشارها و صدها گل زیبای یاسمن بیرون می کشد و با دستان مهرآمیزش آن را تکان می دهد...

مادر آنست که اشکش همچون شبنم بر قلب گلبرگ ، گل عشق است، صدایش هم چون مرغ غزل خوان در طبیعت است و بوسه اش همچون نور خورشید بر سبزه زار است و استواریش همچون کوهی بر دل خاک...

روزت را ارج می نهم و بوسه میزنم بر جای پایت.

 

مادرم:
قدمهایت را بر روی چشمانم بگذار، تا چشمانم بهشت را نظاره کنند.

 

چون هستي من ز هستي توست        تا هستم و هسـتي دارمت دوست

مادر گوهر گرانبهايی است؛بی مثل در آفرينش

در بيابانی دور
که نرويد جز خار
که نتوفد جز باد
که نخيزد جز مرگ
که نجنبد نفسی از نفسی
خفته در خاک کسی
زير يک سنگ کبود
در دل خاک سياه
ميدرخشد دونگاه
که به ناکامی از اين محنت گاه
کرده افسانه هستی کوتاه
باز ميخندد مهر
باز ميرقصد ماه
باز هم غافله سالار وجود
سوی صحرای عدم پويد راه
با دلی خسته و غمگين همه سال
دور از اين جوش و خروش
ميروم جانب آن دشت خموش
تا کشم چهره بر آن خاک کبود
تا دهم بوسه برآن خاک سياه
وندر اين راه دراز
ميچکد بر رخ من اشک نياز
ميدود بر دل من زهر ملال
منم اکنون و همان راه دراز
منم اکنو و همان خاک سياه
مادر ای مادر خوب
اين چه روحيست عظيم
که پس از مرگ نگيرد آرام

 

مردي مقابل گل فروشي ايستاده بود و مي خواست دسته گلي براي مادرش که در شهر ديگري بود سفارش دهد تا برايش پست شود.
وقتي از گل فروشـي خارج شد، دختري را ديد که روي جـدول خيابان نشستـه بود و هق هق گريـه مي کرد. مرد نزديک دختر رفت و از او پرسيد: دختر خوب، چرا گريه مي کني؟
دختر در حالي که گريه مي کرد، گفت: مي خواستم براي مادرم يک شاخه گل رز بخرم ولي فقط 75 سنت دارم در حالي که گل رز 2 دلار مي شود. مرد لبخندي زد و گفت: با من بيا، من براي تو يک شاخه گل رز قشنگ مي خرم.
وقتي از گل فروشي خارج مي شدند، مرد به دختر گفت: "مادرت کجاست؟ مي خواهي تو را برسانم؟ دختر دست مرد را گرفت و گفت: آنجا و به قبرستان آن طرف خيابان اشاره کرد.
مرد او را به قبرستان برد و دختر روي يک قبر تازه نشست و گل را آنجا گذاشت.

مرد دلش گرفت، طاقت نياورد، به گل فروشي برگشت، دسته گل را گرفت و 200 مايل رانندگي کرد تا خودش دسته گل را به مادرش بدهد.

 

 روز مادر و زن بر تمامي مادران و همسران مبارك

 

مادر عزيز در برابرت كويري تشنه هستم
ودر انتظار باران محبتت غنچه اي هستم در دستان گرم تو

كه با اشكهاي پاكت سيراب مي شوم .
در درياي بي كران چشمانت پاكي وعشق را ديده ام و مي خواهم

 چون كبوتري سبكبال در پهنه اين آسمان پرواز نمايم .

و اكنون از تولد مهر صداي بلبلان ترانه ساز زمين است و

اين ترانه نوايي است كه قلب هاي آدميان را به تپش وا مي دارد.
پس مادر اي مهربان ترين پيوند ، هستي ام به عشق تو زنده است

 و رأفتت و شهامتت در قلب انسانيت حك شده است.

و تو را اي ُدرج بينواي  مرواريد خِرد
چگونه بايد در اين بُرهه از زمان نمايان ساخت

كه قصه شجاعت و ايمانت از تمام شمع ها فروزان تر است

روزت را همواره ارج مي نهيم

و رايحه ايثار و محبتت را در جانمان مي ستاييم
.

تقدیم به ماد عزیزم

و همه ی مادر خوبه دنیا

وهمچنین یه تبریک ویژه به مادر رضا گلزار عزیز

منبع:گروپ اختصاصیه محمدرضا گلزار

اینم عکس رضا در هتل المپیک(برا مامانت چی خریدی؟؟؟؟؟

یه تشکر ویژه از یارا جونم میکنم

به خاطر اون متن زیبایی که با صدای قشنگ رضا خونده شد ومن  ندیدم چون اصفهان بودم

خونه ی یکی از دوستامون و فقط تونستم قسمت ابتدای برنام رو ببینم بعد از سال تحویلم که اقای احمدی نژاد صحبت کرد بابای منم گیر داد پاشید بریم سمت شیراز منم حالا میخواستم رضارو ببینم ای حرصم گرفته بود اخرشم کار خودشو کرد و من نتونستم ببینم که اقا رضا چی خوند ای خدا اینم از شانس ما..

و در مورد روز مادر دست مادرمو از همین جا میبوسم و بعد از اونم به همه ی مادرای عزیز تبرریک میگم

مخصوصا مادرای ایران

دوستون دارم

بای

سهیلا


نويسنده: سهیلا مورخ: چهارشنبه پنجم تیر 1387 در ساعت: 16:40
|+|

   یاهو...  

ب.....ه !سلام هموطن ....!!!!   

    حال و احوال چطوره ؟؟؟؟   

 خوبین دیگه شکر خدا نه؟؟؟ 

 حمدلله... 

 حال منو نمیپرسین که... 

 اگه میپرسیدین میگفتم :

 عالی ام... 

چون یه خبر خوب بهم رسیده که جزو اسرار اژدهاییمه...  

به همین خاطر لو نمیدم...   

   هنوزم دلخوری زهرا؟؟؟  

  خب...ببخشید دیگه...   (منظورت از نویسنده چی بود؟؟؟)  

  ولی هنوز سر حرفم هستم،که عزیزنوشته هام عاری از هر گونه   

   نیش و کنایه بود... 

   عادت دارم وقتی میخوام بنویسم ،نوشته هامو داستان میکنم    

  و طنزم بهش تزریق میکنم  

    خیلیا مدل نوشتن منو پسندیدن..عجیبم پسندیدن  

   حالا شما به کنایه گرفتی حرفامو،منظوردارش کردی  

   به من خرده نگیر....مهربون...  

      آره همنفسا...

  تو نوشته ی دومم،برخلاف اولی یه مقدار تند رفتم...  

    عذرخواهی هم میکنم   

     از هر کی که بهش برخورد،اخماش رفت تو همو تو دلش یه چیزایی  

   نثارم کرد....  

    به کاسرکیاناک اینفو سریانوس کبیر؛  

   (پدر جد آبا و اجداد اژدهاییم...)  

   قسم که من الان دارم در کمال آرامش باهاتون   

   حرف میزنم....    

 حرفای بعدیمم به جون خودم بدون نیش و کنایه است....  

  آخه اژدها و نیش؟؟؟   

   پس لطف کنید خیلی ریلکس و راحت   

   به صندلی هاتون تکیه بدین  

   یه نفس عمیق بکشین   

   یه آخیش جانانه از ته دلتون بگین   

  (اینا رو واسه خودم نمیگما...!!!)  

  امواج منفی رو اگه دارین از خودتون دور کنین   

  ( اگه ندارینم خدا رو شکر)   

   هر تصور غلطی هم که راجع به من داشتینو  

   مچاله کنین بندازین دور  

فکر کنین یه اژدهای خیلی خیلی مهربون که  

   جای آتیش از دهنش گل و بلبل و قند و نبات میریزه بیرون  

   داره باهاتون حرف میزنه....   

   OK????  

    مرسی مهربونا....   

   حالا با اجازتون... 

  اجازه هست دیگه؟؟؟  

     بابا گلزاریا.....  

   شماها دیگه کی هستین؟؟؟؟   

   دمتون گرم ،باحالینا....    

    صفاتونو عشق است....    

   عجیب میخوامتون....   

    رفیقا سهیلا رفیق مام هستنا...!!!!    

آقای گلزارم که دیگه محبوب همستو....   

    ببینید دوستان :  

   واسه ما،یعنی من(یارا)  

   هنرمندا دو درجه ای ان...   

    یعنی چی؟؟؟   

   میگم بهتون....   

    در رده ی اول تنها دو نفر قرار دارند :  

   جناب کمیلی و گلشیفته ی نازنین   

    و در رده ی دوم : همه ی هنرمندای ایرونی ...      

   نسبت به هیچکدوم این عزیزان هم موضع گیری خاصی ندارم...   

   اینو گفتم که بدونید آقای گلزار هم جزو اوناییه که  

محبوبه...    هان؟؟؟ حله؟؟؟  

عالی جنابان،الان مشکلی نیست؟؟؟  

   خدا کنه همه چیز حل شده باشه...   

   خب دیگه بعد اینهمه صحبت نوبت میرسه به....  

   اگه گفتین؟؟؟  

   بله،میخوام دعایی  که آقای گلزار دم سال تحویل   

  شبکه5خوندنو واسه سهیلا بنویسم    

موافقین؟؟؟   

شاید خیلیاتون برنامه رو دیدین....   

  ولی اونایی که مث سهیلا موفق به دیدنش نشدن    

   امیدوارم از من بپذیرن....    

   که الحق والانصاف خیلی قشنگ نوشتن  

   وگواه هنرمندی جناب گلزاره    

من که میخونمش کلی کیف میکنم .....      

(من که هی مینویسم آقا و جناب ،از سر احترامیه که بهشون میذارما...) 

.....

  فقط من فلسفه ی نوازش سگو این تو نفهمیدم ...   

  البته من خودم کشته مرده ی سال سگم،ولی سگ راسراسکی....   

دوست داشتنیه ها...ولی خب..... نجسه آخه.....!!!    

    میگم سهیلا نکنه آقای گلزار سگ داره تو خونش؟؟؟؟    

بش بگو آخه پسر خوب،نکن از این کارا...   

    سگ هزار تا مرض داره....   

نوازش نکنه اینا رو یه وقت....  

    از شما چه پنهون خواهر،آقای کمیلی که اصلا اهل این حرفا نیست...     

    ایشالا که آقا گلزارم اهلش نباشه...   

    که مطمئنا فوق ستاره ی سینمای ایران...  

   این جوون محبوب ومحجوب و کاربلد،که   

   الگو خیلیاس اینکاره نیست مگه نه؟؟؟؟    

   بگذریم حالا...  

   چون آقای گلزار رنگ صورتی رو دوست داره  

  و خاطرش واسه همه عزیزه،دعای قشنگشو   

   با صورتی متمایل به بنفش مینویسم واستون...   

   پس بخونید تا حسابی کیفور شید :  

  

   ((  اول از همه برایت آرزومندم که عاشق شوی...  

  و اگر هستی،کسی هم به تو عشق بورزد...  

   و اگر این گونه نیست،تنهایی ات کوتاه باشد...  

   و پس از تنهایی ات ،نفرت از کسی نیابی....  

   آرزومندم که این گونه پیش نیاید،اما اگر پیش آمد،  

   بدانی چگونه به دور از نا امیدی زندگی کنی...  

   برایت همچنین آرزو دارم دوستانی داشته باشی،  

  از جمله دوستان بد و ناپایدار...   

   برخی نا دوست و برخی دوستدار...   

   که دست کم یکی در میانشان  

   بی تردید مورد اعتمادت باشد...  

   و چون زندگی بدین گونه است،  

    برایت آرزومندم که دشمن نیز داشته باشی...  

   نه کم ونه زیاد   

   درست به اندازه....  

   تا گاهی باورهایت را مورد پرسش قرار دهد..   

   که دست کم یکی از آنها اعتراضش به حق باشد...   

   تا که زیاده به خودت غره نشوی...  

   و نیز آرزومندم مفید فایده باشی...  

   نه خیلی غیر ضروری،تا در لحظات سختی  

   وقتی دیگر چیزی باقی نمانده است  

   همین مفید بودن کافی باشد تا تو را سر پا نگه دارد.....   

   همچنین برایت آرزومندم صبور باشی ،  

   نه با کسانی که اشتباهات کوچک میکنند، 

  چون این کار ساده ای ست...   

   بلکه با کسانی که اشتباهات بزرگ و جبران ناپذیر میکنند...  

                    و با کاربرد درست صبوری ات برای دیگران نمونه شوی....  

   و امیدوارم اگر جوان هستی  

    خیلی به تعجیل،رسیده نشوی....  

  و اگر رسیده ای،به جوان نمایی اصرار نورزی...  

   و اگر پیری،تسلیم نا امیدی نشوی... 

  چرا که هر سنی خوشی و ناخوشی خودش را دارد...

و لازم است بگذاریم در ما جریان یابند...  

  امیدوارم سگی را نوازش کنی؛  

   به پرنده ای دانه بدهی و به آواز یک سهره گوش کنی...  

   وقتی که آوای سحرگاهی اش را سر میدهد...  

   چرا که به این طریق   

   احساس زیبایی خواهی یافت؛  

   به رایگانی...   

   امیدوارم که دانه ای هم بر خاک بفشانی ...  

   هر چند خرد بوده باشد...  

   و با روییدنش همراه شوی؛  

  تا در یابی چقدر زندگی در یک درخت وجود دارد...   

    به علاوه ؛آرزومندم پول داشته باشی ...  

  زیرا در عمل به آن نیازمندی...  

   و برای اینکه سالی یک بار  

   پولت را جلوی رویت بگذاری و بگویی:  

   ((این مال من است..))  

   فقط برای اینکه روشن کنی کدامتان ارباب دیگری است!!!  

(ای ولا... )  

   و در پایان اگر مرد باشی؛  

  آرزومندم زن خوبی داشته باشی...   

   و اگر زنی؛  

   شوهر خوبی داشته باشی...   

   که اگر فردا خسته باشید  

   یا پس فردا شادمان...  

  باز هم از عشق حرف برانید تا از نو بیاغازید...  

   اگر همه اینها که گفتم فراهم شد...  

   دیگر چیزی ندارم برایتان آرزو کنم...  )) 

ولی اجرای زندش یه چیز دیگه بودا... 

  مخصوصا وقتی دوربین میچرخید رو چهره ی رشید پور  

   که با چشمای گرد شده و دهن بازش هی احسنت میگفت...  

خب دیگه من برم   .... 

خدا پشتو پناه:خودمو،خودتو،خودشو،خودمونو،خودتونو،خودشون....   

   تا بعد...  

   موکوشله:یارا   

 

 

 


نويسنده: سهیلا مورخ: چهارشنبه پنجم تیر 1387 در ساعت: 12:9
|+|

دلخور شدید؟

سلام...

اول بسم الله بگم:

کسی مجبور نیست نوشته های منو بخونه

و صد البته کسی که بخواد وارد جایی بشه

اول سر در منزلو نگا میکنه

ببینه پاشو کجا میذاره...

ایها الناس:این وبلاگ گروهیه...

یه سهیلا خانوم داریم اینجا

که طرفدار آقای گلزاره...

یدونه هم منم به اسم یارا

که طرفدار آقای کمیلی ام..

تو نظراتتون گفته بودین

نوشته ها وطرز حرف زدنم

باعث میشه به طرفدارای آقای گلزار بر بخوره...

من نمی دونم چرا متوجه نیستید...

من کاری به کار آقای گلزار ندارم،به خدا...

تو ستون اونوریه هم گفتم که بابا جون

من طرفدار آقای کمیلی ام...

اصلا چی میگین شما؟

من دلم می خواد بنویسم ،با هر لحنی...

میدونید چیه؟کلا لحن نوشته های من این مدلیه...

اونجورم که شما گفتین نیشدار وپر کنایه نیست....

نذارید از همین اول کاری رو دنده ی چپ

بیفتم باهاتونا...!!!!

مشکل دارین با من؟؟؟نخونید نوشته هامو...

راه حل از این ساده تر؟؟؟

تو وبلاگ که میاین،برین سر وقت نوشته های سهیلا...

بعدشم بای بای...

چقد سریع موضع میگیرین شماها....

من فقط یه جا اسم آقای گلزارو آوردما...

ببین چه می توپن به آدم....!!!!

به گمونم،گمون کردین اونا رو سهیلا نوشته آره؟؟؟

خب تقصیر منم هست که

اسممو تو قسمت نویسنده ها درج نکردم...

بابا من کار اولیم...

نوشته های قبلیم طنز بود...

اگه متوجه نشدین...

حالا فردا نظر میدن که:

چرا باز با کنایه حرف زدی و هی گفتی متوجه نیستینو نمیشینو...

ولم کنید بابا...

من با هیشکی مشکل ندارم

با خودمم مشکل ندارم

آدم سالمی هم هستم شکر خدا...

حالا هر جور دلتون میخواد فکر کنید...

میگم سهیلا،اگه فکر میکنی اینجور که من

پیش میرم ممکنه بازدید کننده هاتو از دست بدی،

بگو تا من برم یه وبلاگ دیگه بزنم...

چی میگی؟موافقی؟؟؟

ودر نهایت امیدوارم که اگه سوءتفاهمی بود

رفع شده باشه...

حالا چون تو نوشته هام قربون صدقتون نمیرم ،

فکر میکنید عقده ای ام ومشکل دارمو....

آره؟؟؟؟

باشه....

تنتون سلامت...

جفت دنیاهاتون آباد....

دلخوری موقوف،حتی شما دوست عزیز...

موکوشله:یارا


نويسنده: سهیلا مورخ: دوشنبه سوم تیر 1387 در ساعت: 0:44
|+|

...

یاهو....

ای سرنوشت مرد نبردت منم بیا

زخمی دگر بزن که نیفتاده ام هنوز

W7T4 ZT4QC...LZC7C 4CLZT4MT..

LZQT R58 84Cw8 nCrCD

56wM88T4 NTwC..

بله؟دوستان سر در نیاوردن؟

خب نبایدم در بیارین!...

دهه!

ناسلامتی رمزی نوشتما!

یه سلام مشت هندونه ای رو میذارم تو طبق ارادت،

میندازم وسط حوض یه خونه ی کلنگی

که بوی عطر یاس و کاهگلش

هوش از سرتون ببره!

هان؟چی شد یهو؟؟؟

درسته گیر نمیاد از این هندونه ها،ولی واسید جون

ننه هاتون...

ا..ا...ا..ببین چکار میکنن...

بابا ایهاالناس:

STOP!!!

آهان حالا شد...

آخر عزیزان صبر کنید،

بگذارید خنکای آب نقره گون

تب دشت سبز و زردش را بخواباند...

و نسیم مهربانی اش را

روانه ی دل گلگونش نماید...

تا بلکه صله ای دیگر بستاند از آب...

و فراموش کند داغ جدایی از

جالیزار را...

ای بابا اصلا ورش دارید ببرید...

مال خودتون...

عجب غلطی کردیما...!!!!

ولی اگه ورش نداشته بودین،میذاشتین

یه کم دیگه بمونه و خنک تر شه

بهتر بودا...!!!

اونوقت سه تا قاچش رو بر میداشتم بقیشو

میدادم شماها...!!!

اصلا واسید ببینم هندونه کیلو چنده؟

تو این گرونی خوشینا...!!!

من فقط یه سلام هندونه ای دادم،همین...

آخی...هندونه دوست داری؟؟؟

خیلی؟؟؟

مثلا چقد؟؟؟تابستونم که هست،

حسابی میچسبه مگه نه؟؟؟

مخصوصا اگه شیرین و قرمز و آبدار و

صد البته خنک باشه...نه؟؟؟

نه تو رو خدا....آب دهنشو نگا...

بابا تو که اینجوری هسی،چار تا

هندونه بذار دم دستت

هر وقت اسمش اومد،یه حبه بذار دهنت

تا این مبارک دهن اینجوری چکه نکنه...!!!!

اه...اه....اه....

هان راستی منو میشناسین که؟؟

یارام...

یارااژدها....

خودمو تو ستون اونوریه معرفی کردم...

والا از خدا پنهون نیست از شما چه پنهون

که من قبلا وبلاگ خون بودم اما وبلاگ نداشتم

اصلا ببینم،میخواید واستون تعریف کنم

چی شد که این وبلاگ راه اندازی شد؟؟؟

آره بذار بگم....

یکی بود یکی نبود

زیر گنبد کبود،یه شهری بود به اسم قم...

بال سر قم،تو آسمونا سرزمینی بود به اسم

اژدرهای آتشین...

دست بر قضا،یه روز یاراشون

از اون بالا می افته تو دامن یه زوج خوشبخت...

دردسرتون ندم دیگه...بعد اندی سال

یارا بزرگ میشه...

اژدها خانومی میشه واسه خودش....

یه روز یارا می خواست بره یه جایی ..

که اگه میرفت و کارش درست میشد

در باغ خوشبختی های بیشتر به روش باز میشد و

به اکثر آرزوهاش میرسید...

بعد کلی نقشه کشیدن و دو دو تا چار تا کردن

تصمیمش رو میگیره

و یه آدرس نصفه نیمه ای هم

پیدا میکنه و دبرو که رفتی...

ولی خب از اونجا که همیشه یه مشکلی

سد راه اژدرهای موفق هست

بنده خدا یارا

دو ساعتی سرگردون کوه و بیابون میشه...

هی سراب میبینه....هی میره جلو...

میبینه نه بابا خبری نیست...

هی چشم میچرونه اینور اونور،دستشو سایه بون چشماش

میکنه...

اما نه مثل اینکه نمیخواد پیدا شه...

بعد کلی طی طریق کردن،اون وسط مسطا...

از زور خستگی و تشنگی بچم طفلک

هی میخوره زمین...

هی مقاومت میکنه و پامیشه....

ولی خب قمه و گرماش دیگه...

دفعه آخری که میخوره زمین دیگه نمیتونه پاشه...

چشماش مدام سیاهی میرن...

خلاصه حال بدی داره..

اما انگار یکی بهش تلقین میکنه:

ن...ه...یارا تو نباید بخوابی...

وگر نه از سرما یخ میزنی...

به خاطر بقای نسل اژدهاهام که شده

تو باید زنده بمونی...

تو نباید بمیری...

پاشو...

که یهو رنگ رخساره بر میگرده وکوه و بیابون وسرما

و تشنگی و کولاک

جای خودشونومیدن به بلوارامین قم!!!!

بالاخره اژدهاس دیگه...یه نفس عمیق میکشه

و یه مختصر آتیشی میده بیرون...

که کار به بچه قمی سوزوندن ومستر آمبولانسی

و آتیش نشونی و...اینجور جاها نکشه...

و صد البته هویت خودشم لو نره...

خلاصه با عزمی راسخ میگرده دنبال آدرس

وبالاخره آدرس اصلی رو پیدا میکنه..

همچین که میاد پاشو از در بذاره بیرون

خدا بهش میگه:نه یارا جون،

اینجا دیگه باید نقش یه فرشته ی نجاتو واسه دو تای دیگه

بازی کنی...

یارام که سرش درد میکنه واسه این حرفا...

روشو بر میگردونه ببینه اون دو تا کین...

اگه گفتین کیا رو میبینه؟؟؟

ای ول ...آره سهیلا و صد البته فرزانه رو...

دو کلوم که با هم حرف میزنن سه تایی شون متوجه میشن

که چی؟؟؟

هدفشون یکیه...

نتیجه چی میشه؟؟؟هیچی دیگه سه تایی میگردن

و محل مورد نظرو پیدا میکنن...

یارام این وسط نشونه های اون روزو گذاشت کنار هم

و به یه نتیجه ای رسید:

آو ...مای گاد....

یعنی سرنوشت ما سه تا رو یه جور به هم پیوند زدی؟؟

خلاصه اون هدف مشترک که هرگز نمیگم چی بود باعث شد

یارا دو تا رفیق جدید پیدا کنه...

که نازنینایی ان واسه خودشون...

گذشت و گذشت...

تا اینکه سهیلا پیشنهاد داد که:بابا جون چه نشستی که دوره

دوره ی وبلاگ نویسیه...

پاشو جفتی بریم تو خطش....

یارارم که میشناسین دیگه...(نمیشناسین بشناسین)

همه جوره عین اژدها بالا سر رفیقاش واساده...

اونم نامردی نکرد و زد قدش...

و دستی داد به حرمت نام والای عشق...

جونم براتون بگه که:

قرار شد سهیلا از آقای گلزار بنویسه،

یارا بشه یکی از طرفدارای مدل جدید

جناب کمیلی

و فرزانه این فرزانه ی نازنین

که طرفدار مستر سلوکیه

متاسفانه به دلیل مشکلات فنی نتونست به

دوستاش بپیونده...

بله دیگه قصه اگه به سر رسید

آقا کلاغه هم به لونش رسید...

خلاصه اینکه بابا ما اومدیم بترکونیم...

البته همین جا خاطر نشان کنم که

میدونم سخته ولی یه کم دندون رو جگر بذارین

خواهشا کمتر التماس کنین

اجازه بدین امتحانام تموم شن

دو ماهو نیم تعطیلی رو برم سرزمین خودمون

وقتی برگشتم یه چند روزی خستگی راهو در کنم

بع......دش دیگه درست و درمون

به سهیلای مهربونم بپیوندم و

دو تایی یه حال اساسی به وبلاگمون بدیم...

بروبچ

حرف واسه گفتن زیاده که میذارم واسه بعد..

فقط یه جیزی ته دلم مونده بگم بعد برم...

که اگه نگم غمباد میگیرم...

اونوقت بی یارا میشینا.....!!!!

پس لاتی بخونین:

هی...اونایی که وبلاگ زدین به اسم

جناب کمیلی و توش چرتو پرت بلغور

میکنین... :

جم کنین بند و بساطتونو...

برین خروس قندیاتونو مک بزنین...

حرف از عاشقی زدن زوده واستون هنوز...

عاشق اول مشق عشق کردنو یاد میگیره

بعد ازش دم میزنه..

افتاد؟؟؟

از مادر زاده نشده کسی که بخواد

آقای کمیلی رو بکشونه تو

رویاهاش خونواده

تشکیل بده...

ببینم..

نکنه دلتون آتیش میخواد ..هان؟؟؟

با یه دم و باز دم عمیق

آتیش میکشم به وبلاگاتون...

آی نفس کش....

مشتی باشین واز نوشته هام انتقاد نکنین

که باید ترسید از خشم اژدها...

نگین نگفتی...

در ضمن من با رقیب جماعت سازش ندارم...

اسم هیچکدومتونم نمیذارم تو لینکام

پسوندش قربونتون برم که:

فلانی جون طرفدار فلانی....

واسه امروز بستونه....

موکوشله:یارا

 


نويسنده: سهیلا مورخ: یکشنبه دوم تیر 1387 در ساعت: 11:20
|+|

کپی برداری بدون ذکر منبع غیر مجاز می باشد
www.k2sms.sub.ir & www.b-a-h-a-r-2-0.sub.ir & +SMSFARSI+